Het begin

The Gang, voor vertrek vanaf Schiphol

Vanmorgen om 07:00 hadden we afgesproken bij terminal 3 op Schiphol. Nog even een kop koffie en toen nam iedereen afscheid van Lisette. Aansluitend gingen we door de geautomatiseerde paspoortcontrole nadat we de koffers hadden afgegeven.

De eerste foto gemaakt en op weg naar Gate E 22. Inmiddels zitten we aan boord van de KL 601. Cock slaapt al en George ? Die moppert over de spellingscontrole van zijn iPhone, die af en toe eigenwijs is.

Na een lange vlucht komen we in Los Angeles aan. Gelukkig krijgen we een priority kaart, waardoor we extra snel door de paspoortcontrole kunnen. Dat scheelt een boel tijd !

Maar nou ook weer niet zoveel als zou kunnen, want we moeten zo lang op de koffer van Cock wachten, dat die tijdwinst volledig verloren gaat. Alsnog hollen naar de bus(..) waarmee we naar terminal 5 moeten. Nog een half uur, dan gaat de volgende vlucht.

Bij terminal 5 aangekomen moeten we onze bagage uitpakken. Niet alleen was de connectie kort, nu lopen we zelf met bagage te slepen. Bijkomend probleem is dat het gereedschap dat Ed in zijn tas had wordt afgepakt.

Uiteindelijk komen we nog net op tijd bij de gate van Delta aan. Wat denk je: vlucht vertraagd voor onbepaalde duur.
God, wat haat ik dat vliegen toch. Uiteindelijk hebben dus ruim voldoende tijd. Nu maar hopen, dat dat niet zóveel tijd is, dat we te laat zijn voor het ophalen van de motoren.

De vertraging is bijna drie kwartier. Zo lijken we dus toch niet te gaan slagen in onze opzet om vandaag de motoren al op te halen. En dat was nou juist wel de bedoeling, omdat we anders morgenochtend pas om 09:00 uur terecht kunnen. Niet alleen is het dan veel drukker, maar door het tijdverschil zullen we al wel rond vijf uur wakker zijn en dan moeten we dus alleen maar wachten en hangen tot we erg kunnen.

Tijdens de vlucht halen we een deel van de tijd toch nog in, waardoor we een half uur te laat aankomen in Las Vegas. Snel een taxi bij bordje 19 gehaald (natuurlijk weer het verst weg, een positie bovendien, waar we net langs kwamen, maar gelukkig hoeven we niet met onze bagage te zeulen, grrrr) en op naar Eaglerider.

Om 16:10 zijn. We daar, precies op tijd dus. Na de incheck met 80 formulieren en uitleg van de werking van een Harley Davidson (daar zijn we niet in geïnteresseerd en bovendien te moe voor) stappen we rond 17:00 eindelijk op onze bikes.

Ma een half uurtje rijden over de Las Vegas Boulevard, de “Strip” komen we aan bij ons hotel. Zelfs Ed nam een. Budweiser, dus dan weet je hoe warm en dorstig we waren.

We spreken af om over tien minuten weer beneden te zijn om iets te gaan eten, maar Harry en Cock laten ineens weten dat niet meer te trekken en dus verdwijnen zij naar bed. George, Lex en Ed pakken een hamburger bij een van de McDonald’s in het hotel en gaan dan ook naar bed.

Een vermoeiende dag, maar: we zijn geslaagd in onze doelstelling, ondanks wat kleine tegenslagen. Morgen maar wat nieuw gereedschap kopen, anders krijgen we de Garmin niet gemonteerd. Voor nu is het mooi geweest, 24 uur wakker is een lange, lange dag.